Wszystko zbieram z ziemi

Zgodnie z tytułem wystawy prace Anety Lewandowskiej powstają z materiałów znalezionych na ziemi: liści, patyków, włosów artystki i jej psa. To w najlepszym wypadku zasoby pozostające niewidzialne dla większości, w najgorszym odpadki, których należy się pozbyć: zdmuchnąć z chodnika, zgrabić z parkowej ścieżki, odkurzyć z podłogi, zgarnąć z ubrań.
Zbieractwo to wymaga uwagi, chęci zauważania tego, co zazwyczaj pomijamy, wrażliwości na drobne elementy codzienności i w końcu cierpliwości, by z nimi pracować, segregować je i organizować w większą strukturę, która nieistotne strzępy czyni pracami artystycznymi przyciągającymi uwagę wielu osób. Czasem jedynie minimalna interwencja zmienia elementy przyrody w twory kultury – pozszywane liście zmieniają się w obrazy, pomalowane kompozycje z gałązek stają się rzeźbami, a zawieszone w przestrzeni galerii konary zaczyna się odczytywać jako instalacje. Zaciera się tradycyjna granica pomiędzy naturą i kulturą. Przychodzimy do galerii sztuki oglądać liście i włosy, bo nie zauważamy ich w naszym otoczeniu.
Ze względu na wykorzystywane materiały i relację z miejscem każda wystawa Lewandowskiej jest ulotną i jednorazową realizacją. Organiczne prace są ze swej natury kruche i przemijające, zmieniające się nawet na przestrzeni miesięcy. Umieszczanie ich w przestrzeniach galerii o różnych charakterach i układach każdorazowo tworzy nowy sposób doświadczania i odczytywania tych samych projektów.