Senność

Tkaniny Łukasza Wojtanowskiego przedstawiają sceny składające się ze znajomych i racjonalnych elementów, ale jednak układające się w nierzeczywiste wizje sprawiające bardziej wrażenie marzeń sennych, niż czegoś realnego. Sylwetki rozpływają są pośród zieleni, która podszywa się pod pospolity krajobraz złożony z łąk i lasów. Na pierwszy rzut oka to wszystko sielanka, błogie lenistwo, wylegiwanie się w słońcu i korzystanie z darów natury, ale jednak zieleń przytłacza, więzi w masie ornamentów.

Artysta przenosi na tkaniny fragmenty z literackich wizji, a najbardziej upodobał sobie te dziwne i nierzeczywiste. Wprost z „Matki Boskiej Kwietnej” Jeana Geneta pochodzi scena z chłopakiem błąkającym się pośród rozwieszonych prześcieradeł i na próżno szukającym młodego mężczyzny, w którym się zakochał. Wizje z tkanin Wojtanowskiego to nierealne marzenia, które doprowadzić mogą tylko do rozczarowania. Tak jak sny, mają jedno możliwe zakończenie – przebudzenie. Wcześniej jednak będą naśladować rzeczywistość, przywoływać realistyczne połacie skóry i włosy, których aż chce się dotknąć oraz bliskość natury, za którą w mieście możemy wyłącznie tęsknić. W rzeczywistości nic z tego nie jest prawdziwe, to tylko wyobrażenia i tylko nitka na tkaninie.

Prace pierwotnie funkcjonowały jako batiki, z czasem zaś zostały przekształcone w haftowane obrazy, dla których wzory batiku pozostają tłem. Batikiem bez późniejszych ingerencji pozostały tylko dwie z tkanin na wystawie. Haftowane elementy artysta wykonuje w technice tamborkowej, najczęściej kojarzonej z wykorzystaniem w modzie wysokiej.

—

Łukasz Wojtanowski, urodzony w 1983 roku, absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie oraz Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom w pracowni prof. Jacka Waltosia w 2008 roku). Obecnie pracuje jako nauczyciel rysunku i malarstwa w tarnowskim Zespole Szkół Plastycznych. Dwukrotnie wyróżniony podczas poznańskich Biennale Tkaniny Artystycznej.